Geschiedenis van Rotterdamse Chinezen

 

  • Jaren ’70: Groei door gezinshereniging; Chinese migranten vestigen zich met families in Rotterdam
  • Veel Chinezen werken in de horeca en openen restaurants en afhaalzaken
  • Vanwege de economische crisis verliezen veel chinese immigranten hun baan in de haven en zijn welkloos hierdoor moeten ze alternatieven zoeken en vele van hen kiezen ervoor om opstraat pinda’s te verkopen hierdoor is de term “pinda-Chinezen” onstaan en wordt gebruikt als stereotype en werd vaak beledigend en discriminerend gebruikt en bedoeld
  • Jaren ’80–’90: Gemeenschap groeit en wordt zichtbaarder
  • West-Kruiskade ontwikkelt zich tot belangrijk centrum voor Chinese en Aziatische cultuur
  • Sterke onderlinge netwerken, maar economisch vaak afhankelijk van horeca
  • Vanaf 2000: Tweede generatie groeit op in Nederland
  • Meer toegang tot onderwijs en banen buiten de horeca (bijv. kantoorwerk, zorg, technologie)
  • Identiteit wordt meer gemengd: Chinees én Nederlands
  • 2010–2026: Gemeenschap verder geïntegreerd en divers
  • Meer aandacht voor racisme en bewustwording van kwetsende termen zoals “pinda-Chinezen”
  • Behoud van cultuur via tradities, taal en gemeenschap, gecombineerd met actieve deelname aan de Nederlandse samenleving

Interview Meneer Li Wei

Wij hebben meneer Li geïnterviewd om erachter te komen hoe de geschiedenis nou echt was in Rotterdam. het is een oude chinees die hier altijd heeft gewoond.

Thijs: Dank u wel dat u de tijd vrij wou maken voor dit korte interview, meneer Li. Kunt u uzelf kort voorstellen?

Meneer Li: Natuurlijk. Mijn naam is Wei Li. Ik ben 58 jaar oud en woon al mijn hele leven in Rotterdam. Mijn ouders zijn in de jaren ’70 vanuit China naar Nederland gekomen.

Thijs: Ik hoor vaak dat Rotterdam een bijzondere geschiedenis heeft als het gaat om Chinese immigratie. Wat weet u daarvan?

Meneer Li: Ja, dat klopt. De Chinese gemeenschap in Rotterdam gaat eigenlijk al terug tot het begin van de 20e eeuw. Veel van de eerste Chinese immigranten waren zeelieden. Ze werkten op schepen en kwamen via de haven van Rotterdam hier terecht.

Thijs: Dus de haven speelde een grote rol?

Meneer Li: Absoluut. Rotterdam was – en is nog steeds – een van de grootste havens van Europa. Chinese zeelieden besloten soms hier te blijven. Ze vonden werk aan wal, vaak in de horeca. Zo ontstonden de eerste Chinese restaurants in Nederland.

Thijs: Hoe was het leven voor die eerste generatie?

Meneer Li: Niet makkelijk. Ze hadden te maken met taalbarrières, discriminatie en onzeker werk. Veel Chinezen werkten lange dagen in restaurants of wasserijen. Maar ze hielpen elkaar wel. Daardoor ontstond er een hechte gemeenschap van chinese immigranten.

Thijs: En hoe ontwikkelde die gemeenschap zich verder?

Meneer Li: In de jaren ’60 en ’70 kwamen er meer Chinezen, vaak familieleden van de eerste generatie. Toen groeide de gemeenschap echt. Mijn ouders bijvoorbeeld kwamen via familie die al hier waren. Ze begonnen ook in de horeca.

Thijs: Is er een specifieke plek in Rotterdam die belangrijk is voor de Chinese gemeenschap?

Meneer Li: Ja, de West-Kruiskade. Dat is zo’n beetje het hart van de Chinese en bredere Aziatische gemeenschap geworden. Daar vind je tal van chinese winkels, supermarkten en restaurants.

Thijs: Hoe kijkt u naar de veranderingen door de jaren heen?

Meneer Li: Het is heel anders nu. De jongere generatie, zoals mijn kinderen, zijn hier geboren en spreken perfect Nederlands. Ze gaan naar universiteiten en werken in allerlei sectoren, niet alleen horeca. De gemeenschap is meer geïntegreerd, maar we proberen onze cultuur wel te behouden.

Thijs: Wat vindt u belangrijk om door te geven aan de volgende generaties?

Meneer Li: Respect voor waar je vandaan komt. De geschiedenis van onze ouders – hoe hard zij hebben gewerkt om hier een leven op te bouwen – mag niet vergeten worden. Tegelijkertijd is het belangrijk om je plek in de Nederlandse samenleving te vinden.

Thijs: Tot slot, wat betekent Rotterdam voor u?

Meneer Li: Rotterdam is mijn thuis. Het is een stad van hard werken, van mensen uit de hele wereld.

Einde Interview.